شرکت در سطح شروع به صادرات میکند فواصل روانی و فرهنگی محدود هستند میزان اشتغال صادر کننده معمولاً حاشیهای است و نسبت صادرات به فروش یبن صفر تا ۹ درصد است.

مرحله چهارم- صادرات فعلانه

تلاش نظاممندی در جهت افزایش فروش از طریق صادرات به کشورهای متعدد میگیرد. ساختار سازمانی مناسبی جهت پشتیبانی از این فعالتها وجود دارد. نسبت صادرات به فروش بین ۱۰-۳۹ درصد است.

مرحله پنجم- صادرات متهدانه

شرکت به میزان زیادی اتکاء به بازارهای خارجی دارد. مدیران به طور مستمر مواجه با نحوه تخصیص منابع محدود بین بازارهای داخلی یا خارجی هستند بسیاری از شرکتها به کسب امتیاز خاص با سرمایهگذاری مستقیم اشتغال دارند. نسبت صادرات به فروش معادل ۴۰ درصد است.

۲-۱۰-۳ مدل نگرش شبکه
جوهانسون و اهلن (۱۹۹۰) براساس مدل آپ سالا و از دیدگاه شبکه به بررسی فرآیند بینالمللی شدن پرداختند. ادبیات مربوط به شبکه بحث میکند که شرکتها در انزوا فعالیت نمیکنند بلکه از طریق برقراری روابط گوناگونی با عرضه کنندگان، مشتریان و رقبا و سایرین به عنون مثال کارگزاران دولتی، سازمانهای تجاری فعالیت میکنند. این گونه روابط در طی زمان نه تنها توسط طرفین بلکه از طریق شبکهای از روابط با وابستگی داخل که خود نیز بخشی از آن هستند ایجاد و توسعه مییابد (اندرسون و همکاران، ۱۹۹۴).
فرضیه اصلی مدل شبکه بر این اساس قرار دارد که هر شرکت بر منابعی که توسط شرکتهای دیگر کنترل میشود و شرکتها به این گونه منابع از طریق موقعیتهای خود در شبکه پیدا میکنند.
بورچ[۸۵]۱ (۱۹۹۴) معتقد است که همکاریها و تلاش استراتژیک به منظور افزایش ظرفیت شرکتها کوچک در تلاش بر غلبه به مشکلات بینالمللی شدن انجام میگیرد.
ولش[۸۶]۲ (۱۹۹۳) برنامهریزی استراتژیک و ایجاد شبکه در بینالمللی شدن را مورد توجه قرار میدهد. آنها با اتکا به دیدگاه شبکه نقش مهم یادگیری در شبکه را مورد توجه قرار میدهند. شرکتها ممکن است جهت دسترسی به منابع یا به طور عمودی در رابطه با جریان کالا و یا به طور افقی از طریق همکاری با رقبا نمایند. به عبارتی دیگر ورود به شبکهها و استفاده از شبکهها در بینالمللی شدن، با یادگیری سازمانی مرتبط است. بخش مهمی از منابع سازمانی شرکت از طریق ایفاکنندگان نقشهای مهم در شبکه شرکت و از طریق برقراری روابط با مشتریان، عرضهکنندگان، مقامات دولت میزبان، واسطهها (مثال نمایندهها) ایجاد و حفظ میگردد (اسنوادگراس،[۸۷]۳ ۱۹۹۳).
بینالمللی شدن و شبکه استراتژیک ایده اصلی مبنی بر این است که روابط یک شرکت میتواند به صورت پلی به سایر شبکهها عمل کند (ولش، ۱۹۹۳). شرکتی که در تجارت بینالملل فعالیت انجام میدهد میتواند از این گونه روابط جهت ورود به شبکههای کشورهای خارجی استفاده کند. شرکتی از طریق کار کردن با شرکتهای دیگر میتواند به تخصص، منابع و دانش در دسترسی پیدا کند که در غیر این صورت امکان فراهم کردن آن را نداشت. به طور کلی دیدگاهای شبکه ورای مدلهای دیگر بینالمللی شدن میرود و پیشنهاد میکند که استراتژیهای شرکت برای بینالمللی شدن تحت تأثیر انواع روابط موجود در شبکه قرار میگیرد. این به این معنا است که این گونه روابط ممکن است پیشرفت بینالمللی شدن را تسهیل نموده و یا از آن ممانعت به عمل آورد.
۲-۱۰-۴ مدل مبتنی بر منابع
دیدگاه مبتنی بر منابع[۸۸]۱ تمرکز بر ویژگیهای قابل نگهداری و منحصر به فرد شرکت را به عنوان منبع یا راند اقتصادی دانسته که تقلید از آن بسیار پرهزینه است. منابع هر شرکت شامل ترکیبی از منابع ملموس و غیر ملموس است که برای شرکتها منحصر به فرد هستند و شرکت مالک آنها بوده و با بر آنها کنترل دارد و تبدیل به کالاها و خدمات میگردد.
هوفر و شندل[۸۹]۲ (۱۹۷۸) هفت نوع منبع به شرح زیر پیشنهاد میکند:

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  pipaf.ir  مراجعه نمایید.

  1. مالی «اندازه و نوع سرمایه»
  2. فیزیکی «محل کارخانه، دسترسی به منابع خام، حمل و نقل غیره»
  3. منابع انسانی «کارکنان و مدیران»
  4. تکنولوژی «کالا و فرآیند»
  5. شهرت «تصویر، مارک، وفاداری، اعتماد، نیت خوب»
  6. منابع سازمانی «سیستمهای مدیریت»
  7. روابط شرکت

وردین و ویلیا مسن[۹۰]۳ (۱۹۹۴) پنج نوع منبع را پیشنهاد میکند که عبارتند از:

  1. داراییهای مشتریان «به عنوان مثال وفاداری مشتریان»
  2. داراییهای کانال «دسترسی به کانالها و وفاداری توزیع کنندگان»
  3. داراییهای داده
  4. داراییهای فرآیند «دانش فنی، تجربه بر حسب وظیفه»
  5. داراییهای مربوط به دانش بازار